№45 ბედნიერების ძიებაში
ერთხელ მასწავლებელმა სკოლაში საჰაერო ბუშტები მიიტანა და ბავშვებს მათი გაბერვა და სახელების დაწერა სთხოვა, შემდეგ ბუშტები დერეფანში გაიტანეს. მასწავლებელმა ბუშტები ერთმანეთში აურია, და მოსწავლეებს ხუთი წუთი მისცა, რომ თითოეულ ბავშვს თავისი ბუშტი ეპოვა, ხუთი წუთი მალე გავიდა და ვერცერთმა ბავშვმა თავისი ბუშტი ვერ იპოვა... ამის შემდეგ მასწავლებელმა ბავშვებს სთხოვა: აიღეთ ბუშტები, რომლებიც თქვენთან ახლოს არის და პატრონს გადაეცით. ორი წუთიც არ იყო გასული, ხელში ყველას თავისი ბუშტი ეჭირა.
ბოლოს კი მასწავლებელმა ექსპერიმენტიდან გამომდინარე მორალი შეაჯამა:
– ბუშტები ბედნიერებას ჰგავს. მას ვერავინ ვერ იპოვის, თუ მხოლოდ საკუთარი თავისთვის ეძებს. მაგრამ თუ ყველა ერთმანეთისთვის იზრუნებთ, მაშინ შესაძლებელია უფრო სწრაფად იპოვოთ ის.